آذر ۱۹, ۱۳۹۵

خوب گوش کردن

خوب گوش کردن

خوب گوش کردنReviewed by Pooya vadaie on Nov 12Rating:

راز یک شنونده ی خوب بودن در چیست؟

یک شنونده ی خوب، مانند یک آیینه است، نه یک پتو یا دیوار آجری. برخی افراد، “افراد پتو مانند “مدام کلام مخاطبشان را با نشانه های غیر کلامی خود قطع می کنند، با حرکاتی مانند: وول خوردن، باز و بسته کردن چشم ها و نگاه کردن به اطراف، از سوی دیگر اشخاصی که مثل دیوار آجری عمل می کنند، هیچ بازخوردی ارائه نمی دهند، بیشتر ساکت و بی حرکت می نشینند، هیچ گونه واکنشی نشان نمی دهند، تا زمانی که گوینده از حرف زدن دست می کشد.

اما وقتی شنونده ی خوبی هستید که زبان بدن شما آیینه ی کلامی است که مخاطبتان بر زبان می آورد. پس با استفاده از “آیینه های”روح چشمها به فرد مقابل نگاه کنید، تا توجه و علاقه ی خود را به او و حرفهایش ابراز کرده باشید چنانچه او به اطراف نگاه می کند، نگران نشوید! شاید برای فکر کردن، نیاز به این کار دارد، اما شما همچنان به چهره ی او خیره بمانید و با اطمینان از این که دیگر اعضای بدنتان به سمت او متمایل هستند، بر توجه دیداری تان بیفزایید.

شنونده های ماهر در عین حال تمایل دارند سرشان را اندکی خم کنند، زیرا پایین آوردن آرواره، به شنوایی بهتر کمک می کند. پس سرتان را با زاویه ای طبیعی به یک سو خم کنید.

شنونده خوب با زبان بدن -1 شنونده خوب گوش کردن grey

همین طور می توانید از نشانه ی عمومی تصدیق کردن، سر تکان دادن به نشانه ی موافقت، کمک بگیرید. یک سر تکان دادن مؤثر اغلب چندان محسوس نیست، اما نوع دیگری از آیینه است که به طور طبیعی درست زمانی اتفاق می افتد که گوینده سرحال تر از هر زمان دیگری است.

زمانی که روی واژه ی خاص و مهمی تاکید می کند یا زمانی که حرکت دست را با شور و حرارت به کار می گیرد تا منظور خود را تفهیم کند. حال اگر گوینده مطلبی مهمتر را ادا کند، متوجه سر تکان دادن ممتد و آهسته تر خود می شوید که نشان می دهد حرفهای او برایتان مهم است.

علاوه بر آن می توانید در مقابل احساسات وی، با استفاده از نقش “آیینه تان” واکنش نشان دهید. هر چند معنایش آن نیست که اگر او تنها لبخندی بر لب دارد، از خنده روده بر شوید، بلکه وقتی می خندد، به لبخندی کوتاه اکتفا کنید، یا وقتی در مورد موضوعی غم انگیز صحبت می کند، چهره ای مهربان به خود بگیرید، یا وقتی عصبانی می شود، با خشمی از سر همدلی، ابرو درهم بکشید.

این بازتابهای عاطفی حامل پیامی هستند مثل:”می تونم تا حدودی احساسات تورو درک کنم.” بدیهی است خوب شنیدن مستلزم سؤال کردن است، اما پرسشی که در لابلای گفته های او، زمانی که او انتظار ندارد، مطرح شود، بدتر از سؤال نکردن است. بنابراین پیش از سؤال کردن، منتظر فرصتی مناسب باشید که علامت آن این است که گوینده از سرعت کلام خود می کاهد. صدایش زیر و بم می شود، مستقیم به شما نگاه می کند و این به نشانه ی آن است که درخواست واکنشی از جانب شما دارد و کف دست خود را به سوی شما می گیرد، به این معنا که “حالا نوبت شما است.”

در مقابل، پرسش شما می تواند با چرخش سر، لبخندی کوتاه و ابروهای بالا برده توام باشد زبان بدنی که پیامی اطمینان بخش به همراه دارد که یعنی:”با شما مخالف نیستم… فقط می خواهم بدونم.”

وقتی پرسش را به پایان می رسانید، با نگاهی مستقیم و انجام همان حرکت کف دست که پیشتر به آن اشاره شد؛ ادامه ی گفتگو را به او واگذار کنید.

شنونده خوب با زبان بدن شنونده خوب گوش کردن grey

چگونه می توانیم توجه شنونده را به آنچه می گوییم، جلب کنیم؟

صحبت کردن تنها به کلمات محدود نمی شود. وقتی سخن می گویید، از طریق بدنتان ارتباط نیز برقرار می کنید. و چنانچه مایلید دیگران در آنچه بر زبان می آورید، مشارکت داشته باشند، می بایستی از زبان بدن کمک بگیرید. پیش از هر چیز بگذارید طرز قرارگیری بدن و حالات چهره ی شما نشان دهد که به حضور مخاطب خود توجه دارید.

به طور کامل به سوی او بچرخید. با این کار نشان می دهید که به برقراری ارتباط با او علاقه مند هستید و این امکان را به او می دهید که وقتی صحبت می کنید، بیشترین میزان اطلاعات را دریافت کند. از حرکات متفاوت و “فراگیر” استفاده کنید که القا کننده ی این پیام هستند: “می خواهم شما را در آنچه اتفاق می افتد، دخالت دهم.” با وجود آنکه در حین سخن گفتن ناگزیرید مدام به این طرف و آن طرف نگاه کنید تا آنچه را که می خواهید در ادامه بیان نمایید، به خاطر آورید، اما در فواصل منظم، پیوسته با نگاه کردن به او، از نو ارتباط ایجاد کنید.

گام بعدی آن است که اجازه دهید انگشتانتان عمل سخن گفتن را انجام دهند. گویندگان ماهر برای برقرار کردن ارتباطی کامل با شنوندگان خود، از حرکات انگشتان برای تأکید کردن، توصیف کردن و روشن ساختن مطلب استفاده می کنند. چنانچه از ایتالیایی ها که در زمره ی ملتهایی هستند که شنوندگان را در گفتگوهایشان سهیم می کنند، بخواهند روی دستهایشان بنشینند، قادر به تکلم نیستند پس از این رو از حرکاتی که به طور معمول به کار می گیرید، آگاه باشید و آنها را گویاتر، مشخص تر و با آنچه می گویید، متناسب تر سازید.

می توانید از حرکت “میزانه” الهام بگیرید. منظور از آن، حرکت رو به پایین و رو به طرفین دستها است و به این دلیل به این نام خوانده می شود که همان طور که یک رهبر ارکستر به هنگام ریتم های موسیقیایی مهم، میزانه را به حرکت در می آورد، شما نیز با این حرکت روی نکات مهم گفتگویتان تأکید می کنید.

همچنین می توانید از حرکتی مجازی برای ترسیم تصویری از منظور واقعی خود در هوا، استفاده کنید، یعنی به شکل منحنی در آوردن دستها برای آن که به طور مثال نشان دهید چیزی یک دست یا کامل است. وقتی درباره ی کم شدن صدا یا هیجان صحبت می کنید، کف دستها را به سوی پایین هدایت می کنید، یا از حرکات نقطه گذاری استفاده می کنید تا نشان دهید به پایان یک موضوع رسیده اید، یا حرکت دادن کف دست به سمت پایین برای پایان دادن به گفته ای و چرخاندن کف دست به سمت بالا برای این که از فرد دیگر بخواهید کمی صحبت کند.

همین طور از صدایتان برای جلب توجه شنوندگان کمک بگیرید. با صدایی رسا و مطمئن، که به دلیل اضطراب، تودماغی و از نفس افتاده نیست، صحبت کنید. سرعت کلامتان باید به گونه ای باشد که به حد کافی تند صحبت کنید که شنونده را مشتاق نگاه دارد و در عین حال آن قدر شمرده سخن بگویید که قابل فهم باشد. از ضرباهنگ صدایتان برای تأکید روی کلماتی که از نظر شما مهم هستند، استفاده نمایید. فراموش نکنید، اگر چنانچه گاه کمی صدایتان را پایین بیاورید یا حتی برای لحظه ای مکث کنید، مخاطب ناخودآگاه به جملات بعدیتان با دقت بیشتری توجه می کند.

بعضی افراد موضوعات جالبی برای گفتن دارند، اما شنونده هایشان علاقهای به شنیدن حرفهای آنها ندارند، چون زبان بدن آنها بی حرکت و طرد کننده است. به کارگیری تمامی مهارتهای بدنی تان برای به شوق آوردن و مشارکت دادن دیگران باعث می شود آنها بیش از پیش به حرف هایتان توجه کنند و واکنشی مثبت تر نشان دهند.

یک پیشنهاد خوب   رجب طیب اردوغان یا ناجی ؟

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کتاب زبان بدن
کتاب زبان بدن