آذر ۱۶, ۱۳۹۵

خنده واقعی ! (  زبان بدن خنده )

خنده واقعی ! ( زبان بدن خنده )

خنده واقعی ! ( زبان بدن خنده )Reviewed by Pooya vadaie on Jul 18Rating:

لب‌‌ها

زمانی که شاد هستیم لب‌ها از هم باز می‌شوند و شکاف دهان از عرض زیاد می‌شود و گاه دندان‌ها پیدا می‌شوند. اندوه با پایین آمدن دو طرف دهان و لرزش لب‌ها مشخص می‌شود. در حالت تعجب فک‌ها پایین می‌افتد و دهان به آرامی باز می‌شود. در حالت ترس لب‌ها به عقب کشیده می‌شوند. زمانی که خشمگین می‌شویم لب‌ها به هم فشرده می‌شوند. قسمت‌های مختلف چهره در بیان احساسات متفاوت نقش دارند (Wainright, 1937, 40- 42). لب‌های به هم فشرده مشخصاٌ می‌گویند: این را تائید نمی‌کنم یا نمی‌خواهم این را بگویم. دهان کاملاٌ بسته و در هم رفته نشانه‌ای است برای انسان‌های خشک یا یک بعدی که دچار ناامنی و بی‌اعتمادی هستند. زمانی که نمی‌توانیم تصمیم بگیریم لب‌هایمان را تیز می‌کنیم و به جلو می‌بریم (Molcho, 2005, 139- 148 ). وقتی استرس داریم، ناخودآگاه کاری می‌کنیم که لب‌هایمان ناپدید شود. فشردگی لب‌ها نمایانگر احساس منفی واقعی و این‌که فرد دچار دردسر شده است (ناوارو، ۱۳۹۲، ۲۳۳-۲۳۲).

وقتی استرس داریم و این امر باعث خشک شدن دهانمان می‌شود، طبیعی است که لب‌هایمان را لیس بزنیم تا مرطوب شوند. وقتی یک فرد دیگر سرنخ‌های دهانی مربوط به استرس را نشان می‌دهد، مانند لب گزیدن، لمس دهان، لیس زدن لب باعث تقویت باور ناظر می‌شود که فرد احساس ناامنی می‌کند (ناوارو، ۱۳۹۲، ۲۳۸).

لبخند زدن مرتب و همیشگی، مهم است که بخش دائم ذخیره‌ی حرکات زبان بدن شما باشد، حتی وقتی که دوست ندارید لبخند بزنید؛ زیرا لبخند زدن به طور مستقیم و فوری نحوه برخورد و نظرگاه دیگران نسبت به شما و این‌که چه واکنشی نشان دهند را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

علم ثابت کرده است که هرچه بیشتر لبخند بزنید، بیشتر از واکنش‌های مثبت دیگران نسبت به خود بهره‌مند خواهید شد (پیز، ۱۳۹۰، ۱۱۱).افراد مطیع در حضور افراد سلطه‌جو، بیشتر لبخند می‌زنند، چه در وضعیت‌های موافق و دوستانه و چه در اوضاعی که جو غیر‌دوستانه حاکم است. افراد برتر تنها در حضور زیر دست‌ها در وضعیت و جو دوستانه تبسم می‌کنند (پیز، ۱۳۹۰، ۱۳۰).

یک پیشنهاد خوب   لبخند و خنده مصنوعي و لبخند واقعي !

در لبخندی که ناشی از شادی و خوشی باشد، نه تنها گوشه‌ لب‌ها به بالا کشیده می‌شوند، بلکه عضلات کنار چشم‌ها نیز منقبض و جمع می‌گردند. در لبخند بدون لذت و خوشی، فقط از لب‌ها استفاده می‌شود (پیز، ۱۳۹۰، ۱۰۵). احساس شادی در دهان بهتر از چشم‌ها ظاهر می‌شود، یکی از راه‌های نشان دادن این احساس لبخند است. خنده حالت مثبتی به چهره می‌بخشد. از میان تمام حالات چهره‌ای که به کار می‌بریم خنده یکی از ارزشمندترین حالات است. خنده در تمام دنیا برای نشان دادن حالت خوشی و شادی افراد به کار می‌رود. تحقیقات نشان داده است که زنان بیشتر از مردان می‌خندند. البته این خنده‌ها می‌تواند برای پنهان کردن سایر احساسات نیز باشند (Wainright, 1937, 43- 44).

خنده یک علامت مثبت و نیرومند است ولی در اغلب موقعیت‌های اجتماعی باید به دقت مورد استفاده قرار بگیرد.

 

 

انواع خنده :

  • خنده‌های دوستانه که سه نوع اصلی ساده، بالا و گسترده دارند.

  • خنده‌های دروغین.

خنده- زبان بدن خنده خنده واقعی ! (  زبان بدن خنده ) grey

 

خنده‌های دوستانه:

 

خنده‌ ساده: در این‌گونه خنده‌ گوشه‌های دهان عقب کشیده و بالا می‌روند. شدت خنده متناسب با میزان بالا رفتن آن‌ها زیاد می‌شود. خنده‌ ساده با شدت کم حاوی پیام کمرویی است.

خنده‌ی ساده‌ی شدید، اطمینان و دلگرمی فرد را می‌رساند. در این خنده‌ انقباض اطراف دهان مشخص‌تر و گوشه‌های آن برجسته‌تر است لب‌ها کمی از هم فاصله گرفته‌اند. این خنده‌ بهترین نوع خنده است و تاثیر ارتباطی عمیقی برجای می‌گذارد.

 

 

خنده بالا: در این خنده‌ لب‌ فوقانی به عقب کشیده می‌شود تا جایی که قسمت عمده دندان‌های فوقانی دیده می‌شوند. خنده‌ بالا با شدت بالا در موارد ساختگی استفاده می‌شود. مثل زمانی که عکاسی می‌خواهد عکس بگیرد با گفتن کلمه “چیز” (در فارسی از واژه ” سیب” استفاده می‌شود) می‌توان به راحتی آن را جعل کرد.

یک پیشنهاد خوب   ارتباط موثر در سیرجان - شهریور ماه 1394

 

 

خنده گسترده: زمانی که هر دو ردیف دندان‌های فوقانی و تحتانی آشکار شوند در این حالت چشم‌ها کمی تنگ‌تر می‌شوند. این نوع خنده نهایت شادی، رغبت و لذت را می‌رساند. علاوه بر آن با صدای بلند نیز همراه است. تقریبا هیچ‌کس در تنهایی این‌گونه نمی‌خندد زیرا به نظر می‌رسد برای این‌که این خنده لذت بخش باشد مشارکت دیگران نیز لازم است (Lewis, 1989, 129- 140).

 

 

خنده‌های دروغین: زمانی که خنده گسترده با شدت بالا را مشاهده می‌کنید باید به دنبال دو چین گوشتی در زیر چشمان فرد بگردید. هر زمان ما خالصانه و بی‌ریا مشغول شادمانی باشیم این عضلات چین خورده به صورت کیسه‌های کوچک در می‌آیند چون این عضلات خارج از کنترل ارادی ماست. بنابراین امکان ندارد بتوانیم این چین‌ها را جعل کنیم. در خنده‌های دروغین این چین‌ها وجود ندارد و چشم‌ها معمولاٌ خیلی باز و نگاه جدی است. این خنده‌ها برای پنهان کردن احساسات مشخص مثل خصومت استفاده می‌شود (Lewis, 1989, 306- 307). یک تبسم دروغین، در یک طرف صورت قوی‌تر و شدیدتر از طرف دیگر ظاهر می‌شود، زیرا هر دو طرف مغز می‌کوشند که یک چنین تبسمی را حقیقی جلوه دهند (پیز، ۱۳۹۰، ۱۱۳).

 خندیدن در همه حال خوب است چند وقتی است که در  شبکه نسیم برنامه خندوانه توانسته خنده را بر لب های ما بیاورد . این برنامه حاصل کوشش و سعی رامبد جوان و دوستانش توانسته خنده درمانی را رواج دهد .

 

 

 

 

بخشی از پایان نامه خانم مولوی با استاد راهنمایی پویا ودایع در مورد زبان بدن در عکاسی

 

 

 

فهرست منابع و مآخذ

 

احمدی، بهرام، مروری بر هنر عکاسی دوران قاجار و تاثیر آن بر هنر نقاشی، مجله چیدمان، شماره ۲، سال دوم، ۱۳۹۲٫

مهندسی زبان بدن ،پویا ودایع،انتشارات نسل نو اندیش ۱۳۹۳

افشار، ایرج، گنجینه‌ی عکس‌های ایران همراه تاریخچه‌ی ورود عکاسی به ایران، ۱۳۷۰، تهران، نشر فرهنگ ایران.

آقایی سربزه، مجتبی، عکاسی(۱)، ۱۳۸۱، تهران، شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران.

پروین، ناصرالدین، تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان و دیگر پارسی نویسان، ۱۳۷۷، تهران، مرکز نشر دانشگاهی.

پیز، آلن و باربارا، زبان بدن، ۱۳۹۰، ترجمه آذر نجفی، تهران، نشر بهزاد.

تاسک، پطر، عکاسی در قرن بیستم، ۱۳۶۸، ترجمه محمد ستاری، مشهد، نشر نیما.

ترکاشوند، مریم، کتابی راهنما در تاریخ عکاسی، ماهنامه کتاب ماه هنر، شماره ۱۳۳، ۱۳۸۸٫

جیمز، جودی، کلام جسم،۱۳۸۵، مترجم دکتر آرین ابوک، تهران، نسل نواندیش.

حسن‌پور، محمد، نیک‌بر، مازیار، مفاهیم کاربردی زبان بدن در عکاسی، ۱۳۹۳، مشهد، انتشارات ترانه.

خرمی‌راد، نادر، راهنمای عکاسی دیجیتال، ۱۳۸۸، تهران، مانون نشر علوم.

ذکاء، یحیی، تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام ایران، ۱۳۷۶، تهران، انتشارات علمی فرهنگی.

ریچاردسون، جری، معجزه ارتباط و ان. ال. پی، ۱۳۸۷، ترجمه مهدی قراچه داغی، تهران، نشر آسیم.

ستاری، محمد، عکاسی خلاق در ایران، نشر هنرهای زیبا، شماره ۲۵، ۱۳۸۵٫

شفائیه، هادی، فن و هنر عکاسی، ۱۳۸۰، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی.

عدل، شهریار، آشنایی با سینما و نخستین گام‌ها در فیلم‌برداری و فیلم‌سازی در ایران، فصلنامه‌ی طاووس، شماره ۵ و ۶، ۱۳۷۹٫

عدل، شهریار، تاریخ عکاسی در ایران، مجله بخارا، سال پانزدهم، شماره ۸۶٫، ۱۳۹۱٫

عدل، شهریار، ذکاء، یحیی،. آغاز عکاسی در ایران و نخستین عکاس‌ها، مجله ایران نامه، شماره ۲۹، ۱۳۶۸٫

عرب، سمیرا، عکاسی، رشد آموزش هنر، دوره چهارم، شماره ۴، ۱۳۸۶٫

فرهی، فرشاد، عکاسی: عکس، رسانه‌ای پیامگذار، فصلنامه هنر و معماری، شماره ۱، ۱۳۶۰٫

فولادگر، مهدی، زبان بدن در نزد سیاستمداران… به هزار زبان در سخن است، ماهنامه روابط عمومی، شماره۹۱، ۱۳۹۲٫

کدی، نیکی، ایران دوران قاجار و برآمدن رضاخان، مهدی حقیقت‌خواه، ۱۳۷۸، تهران، انتشارات ققنوس.

کومار، ویجایا، زبان بدن، ۱۳۸۴، ترجمه زهره زاهدی، تهران، انتشارات جیحون.

کیم، زان‌آ، تاریخ عکاسی، ۱۳۶۳، ترجمه حسین و داریوش گل‌گلاب، تهران، انتشارات داریوش.

ناوارو، جو، بدن سخن می‌گوید، ۱۳۹۲، ترجمه آزیتا نجات مهر، تهران، نسل نواندیش.

نظری، سعید، شیوه‌ها و تکنیک‌های عکاسی، ۱۳۸۴، تهران، نشر پیدایش.

 

مطالب مرتبط

3 نظر

  1. هما لاجوردی

    سلاام
    مطالب خیلی مفیدی قرار میدین و واقعا لذت میبرم از خوندنشون اما کاش اجازه داشتیم که مطالب رو کپی کنیم و در وبلاگمون قرار بدیم تا بیشتر منتشر بشه البته حتما با حفظ قانون کپی رایت!

    پاسخ
    1. vadaie

      سلام
      ممنونم از اظهار لطف شما …من امروز به دوستان گفتم این قابلیت عدم کلیک راست بردارند .. پیشنهاد شما برای من و دوستانم محترمه
      با تشکر

      پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کتاب زبان بدن
کتاب زبان بدن